رئال مادرید در فستیوالی از گلزنی ، فداکاری و نمایشی دیدنی ، مایورکا را شکست داد ، صد امتیازی شد و تاریخ را در نوردید .

هواداران رئال مادرید ، از تماشای فوتبالی مثال زدنی که می تواند الگویی برای فوتبال تاریخ مصرف گذشته و ملالت بار برخی تیمها باشد ، لذت بردند و بیش از از همیشه به مادریدیسمو بودنشان افتخار کردند .
مقابل مایورکا ، کریستیانو ، برایش لذت بردن هواداران مهمتر از هر چیزی بود و می دانست که نیازی به زدن گل برای کفش طلا ندارد ، چرا که او نشان طلایش را از دست هواداران با تشویق شدن هایش گرفته است . او می دانست که نشان طلایی ، لایق کسی است که نیوکمپ را آرام کرده است ، نه کسی که با پنالتی های بی مورد و ثبت شدن گل دیگر بازیکنان به نامش ، به نشان های پوشالی می رسد .
پس ستاره پرتغالی ، تیم را در اولویتش قرار داد . چندین و چند بار با پاسهای تماشاییش در محوطه جریمه ، نشان داد که بیهوده نیست که برنابئو این قدر شیفته اش است چرا که او تغییر کرده و خود را وقف هواداران رئال مادرید کرده است .
رئال مادرید ، بازی با مایورکا را طوفانی آغاز کرد . تیم کاپاروس چاره ای به جز فرو رفتن در لاک تدافعی نداشت اما پرواز کریستیانو به محوطه شش قدم و ضربه سرش روی ارسال مارسلو ، بالاخرا این سد را شکست تا رئال مادرید به گل اولش برسد . دقایقی بعد ، این کریستیانو بود که با فداکاری ، پاس خوبی را به هیگوائین داد اما فداکار تر از او ، ال پیپیتایی بود که بر خلاف همه حرفهایی که علیهش زده می شوند و گفته می شود که خودخواه است ، لقمه آماده را در دهان بنزما گذاشت تا بازیکن فرانسوی آسان ترین کار ممکن را انجام دهد و به گل برسد .
رئال مادرید ، بی محابا حمله می کرد و این باعث شده بود که مایورکا بتواند کمی جلو بکشد . رئال مادرید پس از گل دوم ، کمی عطشش فروکش کرد و می خواست نفسی چاق کند تا آماده نیمه دومی تماشایی تر شود . مایورکا نیز از این فرصت استفاده کرده و بارها از فضاهای خالی پشت سر آربلوا و مارسلو استفاده کرد تا به دروازه رئال مادرید بزند هر چند که تا پایان نیمه دوم توفیقی نداشتند .
شاید تنها غایب نیمه اول ، گرانرو بود که مشخص نشد که در شبی که جمع همه " زیبا کننده " ها جمع است و هیگوائین و بنزما در کنار هم قرار گرفتند تا دی ماریایی که در هفته های اخیر ، سوهان روح شده بود در ترکیب نباشد ، ال پیراتا می توانست بازی را تماشایی تر کند تا جای خدیرایی را بگیرد که هر چه کند ، باز همان بازیکن متوسطی بود که هست .
مایورکا در آغاز نیمه اول ، سعی کرد از غفلت رئالی ها استفاده کند و چندین حمله را هم زمینه سازی کرد اما روی ارسال بنزما ، باز هم هیگوائین فداکاری کرد و توپ را برای اوزیل کاشت تا ستاره آلمانی با یک چیپ تماشایی ، دروازه آئواته را بگشاید و نشان دهد که تا او هست ، نیازی به بازیکنانی نیست که جز اسم و سابقه شان ، چیزی برای گفتن ندارند و تنها یک شبح هستند که سایه شان بر سر تیم ، سنگینی می کند .
اما این پایان کار مسعود نبود ، او می خواست فصل رویاییش را بیش از پیش به رخ بکشد . او که در هر دو بازی مقابل بایرن ، از معدود بازیکنان سرحال بود که هم گل زد و هم پاس گل داد و در نیوکمپ نیز یکی از تماشایی ترین پاس گلهای فصل را داد ، گل چهارم را هم به تماشایی ترین شکل ممکن و روی ارسال مارسلو به ثمر رساند . توپ در گوشه محوطه شش قدم به او رسید تا با ضربه ای دقیق به زاویه مخالف ، زننده گل چهارم بازی باشد .
البته پیش از گل چهارم ، روی آشفتگی خط دفاع رئال مادرید که تقریبا به هیچ توپی نه نمی گفت ، چوری کاسترو با شوتی سرکش دروازه ایکر را گشوده بود .
به هر صورت ، مورینیو با این بازی ، حجت را بر خیلی ها تمام کرد . به آلبیول بازی داد تا بگوید که او را می پسندد . به هیگوائین هم بازی داد و حتی در زمان خروجش از زمین ، او را در آغوش گرفت تا نشان دهد که او را هم در برنامه هایش دارد . اما بازیکنانی نظیر کاکا ، جایی در تیمش نداشتند تا مشخص شود که مربی ، دیگر از برخی ها خسته شده و نمی تواند حضورشان را در تیمش ، تحمل کند .
رئال مادرید ثابت کرد که برای قهرمان شدن ، نیازی به لابی بازی ، کمک گرفتن از داوری و ... نیست . بلکه با صداقت و صراحت نیز می توان به آن چه که لایقش هستیم ، دست یابیم .

 رئال مادرید حالا فقط سه امتیاز تا سی و دومین لالیگای تاریخش فاصله دارد ، لالیگایی که بی تردید با این رکوردها باشکوه ترین لالیگای تاریخ خواهد بود .

پس از حذف از اروپا توسط بایرن ، لالیگا تمام چیزی است که برای شاگردان مورینیو مانده است . رئال در مقابل سویا نسبت به بازی قبلی فقط یک تغییر داشت که این تغییر استفاده از گرانرو به جای خدیرا بود که ال پیراتا باز هم مربی را نا امید نکرد .
رئال مادرید ده دقیقه اول را گیج می زد تا سویا حتی یک گل هم بزند که این گل توسط ماتئو لاهوز مردود اعلام شد . در دقیقه 19 ، روی پاس خوب بنزما و اشتباه مدافعین سویا ، کریستیانو به خوبی گوشه دروازه واراس را هدف گرفت و با زدن 43ومین گل ، رکوردش را تاریخی تر کرد .
تا پایان نیمه ، سویا به لطف اشتباهات مدافعان رئال صاحب چندین موقعیت شد که با کم دقتی از دست داد . رئال مادرید نیز روی خلاقیت های فردی مارسلو که انرژی زیادی داشت چندین بار خط دفاع حریف را به هم ریخت و بنزما نیز صاحب یکی ، دو موقعیت شد اما نتیجه ای در بر نداشت تا رئال با پیروزی 1-0 به رختکن برود .
در همان آغاز نیمه دوم روی سانتر دی ماریا و اشتباهات مدافعان سویا ، بنزما صاحب موقعیتی آسان شد تا پس از مدتها پایش به گلزنی باز شود . گل سوم نیز چند دقیقه بعد روی ارسال راموس و ضربه سر شیرجه ای بنزما به ثمر رسید .
در ادامه بازی آرام شده بود و تعویض های مورینیو نیز عجیب به نظر می رسیدند . آلبیول جای ژابی را گرفت و نه کاکا و نه هیگوائین را به زمین نیاورد تا بتوان سرنوشت بازیکن برزیلی و اسطوره ی با تعصب بازیکن آرژانتینی را حدس زد .
پیروزی 3-0 مقابل سویا آن هم در حالی که خستگی در وجود تک تک اعضای تیم موج می زد یک نتیجه مثبت به نظر می رسد تا فقط سه امتیاز تا گرفتن جشن قهرمانی در میدان سیبلس باقی بماند .

در یک ماراتن فوتبال ، شانس با رئال مادرید یار نبود و تیم مورینیو توسط بایرن اوت شد ، آن هم در حالی که کریستیانو پس از مدتها پنالتی خراب کرد.

رئال مادریدی که خسته به نظر می رسید ، در ضربات پنالتی مغلوب بایرن شد . شاید کمتر کسی فکر می کرد که کریستیانو پنالتی خراب کند اما وقتی قرار است که شانس در کنار تیم نباشد ، نیست . ایکر دو پنالتی گرفت اما کاکا و سرجیو راموس با پنالتی های بدی که خراب کردند ، مانع از رسیدن تیم به فینال شوند تا حسرت دهمین چمپیونزلیگ به دل رئال ده ساله شود .

رئال مادرید بازی را هجومی آغاز کرد ، استفاده مارسلو به جای کوئنت رائو هم نشان می داد که مورینیو برایش گلزنی در این بازی مهم تر از گل نخوردن است . تیم خیلی زود روی هند آلابا ، کریستیانو از روی نقطه پنالتی گلزنی کرد .

بایرن که خود را حذف شده می دید ، چندین حمله را پی ریزی کرد اما روی سماجت کاکا و پاس استثنایی اوزیل ، کریستیانو با خونسردی تمام در موقعیتی تک به تک دروازه نوئر را باز کند تا نشان دهد که چقدر برای کسب توپ طلای 2012 بی رقیب است . اوزیل نیز همچون نیوکمپ پاس گل داد تا نبوغ و هوش بالایش را به رخ بکشد .

بازی همچنان بر خلاف سبک بازیهای دیگر تیمهایی که مخاطب را به خواب نزدیک می کنند ، پر هیجان دنبال می شد تا این که در دقیقه 26 ، روی پنالتی په په روی ماریو گومز ، روبن توانست که دروازه رئال را باز کند تا نتیجه کپی بازی رفت شود .

تا پایان نیمه اول ، ایکر دو توپ شگفت انگیز دیگر را هم از روبن و ماریو گومز گرفت تا باز هم پاسخ تمام بدخواهانش را بدهد و اثبات کند که همچون شرابی است که هر چه پیرتر می شود ، رسیده تر می شود . کاپیتان هنوز رو دوست ندارد .

بازی در نیمه دوم هم پر هیجان آغاز می شد . بنزما با این که صاحب تکنیک قابل توجهی بود ، اما همچنان در وظیفه خطیرش که ساختن و زدن گل بود ، تقریبا هیچ توفیقی نداشت . تکنیکش خوب بود اما اکثر حرکاتش بی تاثیر و ناموفق .

هر دو تیم در طول نیمه صاحب موقعیت های خوبی بودند اما شانس بایرن بیشتر بود . هر چند که رئال تا راموس و په په را دارد نمی تواند غمی داشته باشد . بازیکن سویایی و کاپیتان دوم تیم ، با چند توپگیری استادانه باز هم پیش از پیش شایستگی هایش را به رخ کشید .

جدی ترین موقعیت بایرن در نیمه دوم در دقیقه 86 بدست آمد که ماریو گومز در موقعیتی تک به تک در محوطه جریمه رئال صاحب توپ شد که سرجیو به خوبی توپش را دفع کرد .

در وقت های تلف شده ، مورینیو سعی در بازی کنترلی داشت . کاکا که در اواخر نیمه دوم به زمین آمده بود ، باز هم بیش از پیش نشان داد که چرا مورینیو در بازیهایی نظیر نیوکمپ به او اعتماد نمی کند .

در نیمه اول وقت تلف شده تقریبا هیچ کدام از دو تیم موقعیت خاصی نداشتند اما در نیمه دوم ، یک پنالتی مسلم روی گرانرو گرفته نشد تا تقریبا داور در این نتیجه تاثیرگذار نباشد .

در ادامه رئال مادرید روی ضربات پنالتی اوت شد تا با وجود تمامی شایستگی هایش نتواند به فینال آلیانس برسد .

 زمانی بود که کریستیانو باید عرق شرم را پس از بازیهایش با بارسا پاک می کرد . شش بازی اولش در رئال بدون گلزنی به بارسا به اتمام رسید . اما حالا با گلش در نیوکمپ که به معنی قهرمانی رئال در لالیگاست ، ماجرا کاملا برایش متفاوت شده است . ستاره پرتغالی سه الکلاسیکوی پیاپی است که گلزنی می کند در حالی که مسی چهار بازی است که گل نمی زند . کریستیانو در جنگ توپ طلای 2010 بالاتر از مسی است . در نبردی که کل دنیا آن را می دیدند در مقابل 400 تماشاگر تلویزیونی ، جنگ را برد .

شب ، شب برنده سه توپ طلای اخیر نبود ، بازیکنی که حتی یک شوت هم به دروازه نکرد تا کریستیانو پاسخی تاریخی بدهد :"حالا ، ساکت " ستاره پرتغالی در لالیگا 42 گل زده و مسی 41 تا . او به جمع خنتو ، پوشکااش و خوانیتو ، سه بازیکنی که در سه الکلاسیکوی پیاپی گلزنی کرده اند ملحق شده است . در 13 بازی مقابل بارسا شش گل زده است . پارسال هم یک گل به یاد ماندنی دیگر به بارسا در فینال کوپا در مستایا زد . او در 19 بازی موفق به زدن 13 گل شده است .

حالا هر دویشان برای نیمه نهایی چمپیونزلیگ تلاش می کنند . مسیرشان در فینال مونیخ می تواند دوباره به هم بخورد . اما بارسا که وبابسته به مسی است ، در دو بازی کلیدی بدون گلزنی بازیکن آرژانتینی به چلسی و رئال مادرید باخته است . رئال مادرید از پس 61.1 درصد بازیهایی که ستاره اش گل نزده بر آمده در حالی که این آمار بدون مسی ، فقط 40 درصد است ...

کفش طلای 2010
جنگ توپ طلا باز هم در اسپانیا تعیین می شود . همچون سه فصل اخیر (کریستیانو ، مسی و فورلان) این بار هم دو بازیکن آرژانتینی و پرتغالی در چهار هفته پیاپی به دنبال شکستن رکورد جورجسکیو در فصل 77-76 با 47 گل خواهند بود .

شرط بندی ها
کریستیانو تبدیل به بخت اصلی آقای گلی شده است . بت فایر برای آقای گل شدنش شانس 1.62 به 1 قائل است در حالی که این آمار برای مسی 2.2 به 1 است .

پیروزی در نیوکمپ ، به معنای قهرمانی رئال مادرید بر لالیگا بود تا نیوکمپ ناچار به سکوت و تعظیم به تیم مورینیویی شود که همه رکوردهای تاریخ را جا به جا کرده است .

درست یک سال و یک روز پس از قهرمانی جام حذفی در مستایا ، مورینیو کاری کرد کارستان . این بار رئال مادرید در یک قدمی جام ارزشمند لالیگا قرار گرفت ، جامی که به گفته مورینیو به تیمی می رسد که شایسته آن است و اثر دست های پشت پرده در آن کمرنگ تر است .

این بار نیز این کریستیانو بود که با گلش رئال مادرید را به جامی دیگر نزدیک کرد تا نشان دهد که دیگر دوران مسی سر رسیده و دنیا باید به این ستاره مادیرایی تعظیم کرد .

البته نباید ارزشهای دیگر اعضای تیم را نادیده گرفت . یازده شیر درنده ای که نیوکمپ را تبدیل به یک گورستان کردند .

به نظر می رسد که بالاخره دوره گواردیولا بسر رسیده باشد . مردی که دو رویی از ذات خودش و تیمش می بارد و اثبات این مدعا ، دقیقه 65 است . همان لحظه ای که کریم روی زمین افتاده بود و از درد به خودش می پیچید اما کاتالان ها که فقط ادعای اخلاق دارند و در باطن پلیدی از جای جای بدنشان می بارد ، اعتنایی نکردند تا یکی از آن حملات توخالی و بی ثمر خود را به سمت دروازه رئال داشته باشند .

این هنر مورینیوست . کاری می کند که گواردیولا مدام دست به سر طاسش بکشد و بازیکنان بارسا در زمین خودشان از ترس و لرز ، در دادن یک پاس ساده عاجز باشند و پویول که خدای اعتماد به نفس است ، یک پاس گل تماشایی به بازیکنی نظیر خدیرا بدهد که کل فصل قبل را بدون گل سپری کرده بود .

پرس فشرده بازیکنان رئال کاری کرده بود که بارسایی ها به ندرت یک پاس گل سالم بدهند . تک گل نیمه اول روی اشتباه والدس و پویول به ثمر رسید تا خدیرا ، رئال مورینیو را با زدن 108 مین گل این فصلش در لالیگا جاودانه کند .

تک و تک موقعیت هایی که اتفاقی روی درازه رئال در نیمه اول ایجاد شدند هم به خوبی توسط ایکر مقدس مهار شدند تا کاپیتان نشان دهد که مرد بازیهای بزرگ است . قثط اوست که می تواند با چنین اعتماد به نفسی در نیوکمپ توپ بگیرد و کاری کند که گواردیولا به پایان سلام کند .

در نیمه دوم ، رئال مادرید بازی را کمی متزلزل تر آغاز کرد . دفاع تیم منظم بود اما کم دقتی عناصر تهاجمی نظیر دی ماریا باعث می شد که بارسا جسارت جلو کشیدن پیدا کند . چند موقعیت از دست رفتند اما بالاخره روی یک حرکت خلاقانه از اینیستا و اشتباهات سریالی مدافعان رئال ، الکسیس توانست که دروازه کاسیاس را باز کند .

کمی نگذشته بود که این کریستیانو بود که روی پاس خارق العاده اوزیل گل دیگر را به ثمر رساند تا این دو ستاره ، برگ جدیدی از تاریخ فوتبال جهان که بی تردید نام رئال مادرید بر صدر آن است را ورق بزنند .

بارسلونا دست پاچه تر از همیشه بود و رئال که با ورود گرانرو خط هافبکش را استحکام بخشیده بود بهتر حمله می کرد تا چندین موقعیت هم پدید آیند که با بدشانسی به ثمره ای نرسیدند .

و حالا ... این رئال مادرید است که سلطانی می کند ، نیوکمپ را به آتش می کشد و کاری می کند که آلوس ناچار به رقص میمونی شود . مورینیو دست گواردیولا را خوانده بود ، می دانست که نباید کاری کند که امثال بوسکتز تئاتر بازی کنند و نیازی به آتو دادن دست داور نیست . این گونه بود که گواردیولا خلع سلاح شد و رئال مادرید پادشاه فوتبال جهان ...